honden!!!!!

de afkomst

Over de afstamming van onze honden is in de loop der jaren veel gesproken en wellicht nog meer geschreven. Sommige beschouwen als directe voorvaders de echte wilde honden, zoals de Zuid-Afrikaanse hyenahond. Andere houden het ervoor, dat slechts de wolf en de jakhals als zodanig in aanmerking komen. Ook vergelijking van het gebit pleit voor deze laatste veronderstelling.
Maar inmiddels zijn de geleerden het er over eens dat onze huishonden afstammen van de wolven.
Als we honden op straat bekijken zien we hele kleintjes, bijzonder, grote, langharige, kortharige en ga zo maar door. Het valt dan moeilijk in te denken, dat dit allemaal ergens kleine of grote 'wolfjes' zouden zijn.
De mensen gaan ervan uit dat de grote honden afstammen van de grote Noorse wolven en dat de kleinere honden afstammen van de kleinere wolven uit de zuidelijke streken.
Dit verklaart natuurlijk nog niet waarom bijvoorbeeld de ene hond staande oren en de andere hangoren heeft.
De oorzaak hiervan is dat er menselijke invloeden aan te pas zijn gekomen. Toen de hond namelijk tot huisdier werd gemaakt door de mens, gebeurde dit met het doel de getemde wolven voor bepaalde doeleinden te gebruiken.
De eerste taken van de tamme wolven zullen het waken en vooral de hulp bij de jacht zijn geweest.

soorten

Nederland heeft sinds 1 januar 1977 een eigen indeling, waardoor op Nederlandse tentoonstelligen en clubmatches de volgende negen rasgroepen te zien zijn:

* dogachtigen
* windhonden
*  herdershonden
* staande jachthonden, spaniels en retrievers
* terriërs
* lopende honden en dashonden
* keesachtigen en poolhonden
* pinschers en schnauzers
* gezelschapshonden

kenmerken

Een groot aantal mensen denkt dat een hond gewoon een hond is, en realiseert zich daarbij niet dat er vele honderden soorten bestaan.
Elke hond heeft natuurlijk zijn eigen kenmerken, maar de hond in het algemeen heeft natuurlijk ook zo zijn kenmerken.

verzorging

Kammen en borstelen:
De verzorging van een hond is heel erg belangrijk.
Een hond moet regelmatig worden geborsteld om zijn vacht in goede conditie te houden. De lichaamsverzorging zorgt er namelijk ook voor dat de hond gehoorzaam blijft, want het borstelen van de kop en de rug is een belangrijke manier om de hond te laten zien dat jij zijn baas bent.Sommige rassen gaan af en toe in de rui en moeten dan elke dag geborsteld of gekamd worden. Wanneer je dit bij je hond doet, kun je gelijk controleren of de hond last heeft van vlooien of huidinfecties. Borstel of kam de vacht in de richting van de haren.

Wassen:
De meeste volwassen honden hebben af en toe een bad nodig, maar puppy's hoeven alleen maar te worden afgeveegd met een warme, vochtige doek. Gebruik bij het wassen van de hond speciale hondenshampoo. Want vaak zijn de meeste soorten zeep en shampoo's van de mens niet mild genoeg voor de hond en kunnen zorgen voor irritaties.

Trimmen:
Van sommige langharige hondenrassen en Terriërs moet de vacht regelmatig worden getrimd. Daar zijn speciale hondentrimmers voor, bij een hondenkaspalon.

Nagels:
Als de hond vaak op straat loopt dan slijten zijn nagels vanzelf. Je moet er altijd voor zorgen dat de nagels van de hond niet te lang zijn, want dan kunnen ze niet meer goed lopen.
Om de nagels van de hond te knippen gebruik je een speciale nageltang.

Gebit:
Net als bij ons, moet het gebit bij de hond ook goed verzorgd worden. Bij honden kun je ze speciale tandenborstelkluifjes geven. Dat houdt het gebit van de honden gezond.

voeding

Vroeger was het eenvoudig de hond kreeg de tafelresten. En als hij het geluk had bij een boer te wonen, kreeg hij daarnaast soms nog wat slachtafval.
Maar tegenwoordig schijnt er niets zo onduidelijk te zijn als juist die voeding van de hond.
Want sinds de wetenschap zich met ons hele leven, en dat van onze honden, blijkt te bemoeien, voelen veel hondenliefhebbers zich erg onzeker over de voeding van ons huisdier.

De een houdt het op vleesvoeding, een ander kiest juist voor een vegetarische voeding. Weer een ander vindt dat alles eerst gekookt moet worden.

 Kenmerken.

Cavia porcellus is de wetenschappelijke naam, het betekent "bigachtige cavia".
Ze hebben inderdaad wel wat weg van biggetjes. Ze hebben een korte,dikke nek, een lang lichaam en een afgerond achterlijf zonder staart. Allen de krulstaart en de varkenssnuit ontbreken.

Gebit.

De cavia hebben per kaakhelft 3 ware kiezen, 1 valse kies, geen hoektanden en 1 snijtand. De snijtanden zijn doorgroeiende knaagtanden. Knagen is noodzakelijk, omdat anders de tanden te lang worden.

Nagels.

In het wild slijten de nagels voortdurend door de bewegingsvrijheid die de dieren hebben. Ook als je zelf cavia's hebt moet je ook voor voldoende beweging zorgen. Toch kunnen op een zachte ondergrond of door een verblijf in een dikke laag stro de nagels wel eens te lang worden. Ze kunnen dan worden bijgeknipt met een speciaal nagelschaartje.. Let wel op dat er niet te diep geknipt wordt. Vraag zo nodig advies of hulp bij de diernarts.
Cavia's hebben aan elke voorpoot vier tenen en slechts drie aan elke achterpoot.

Staart.

Een staart kan bij een dier verschillende functies hebben: als steun, voor het evenwicht, als roer,als vliegenverjager,als opslagplaats van reservevoedsel of soms ook als extra rijpingsorgaan.
Cavia's hebben geen staart , wat er aan de buitenkant nog van te zien is is slechts een rond kuiltje.

VOEDING

Hooi van goede kwaliteit is voor cavia's erg belangrijk. Veel wilde planten ( onkruiden ) kunnen, als ze niet bespoten worden aan de cavia's worden gegeven , bijvoorbeeld :
weegbree, paardebloem, herderstasje, gewoon kruiskruid, melkdistel, voederwikke, hoornbloem enz.
Ér moet wel opgepast worden voor planten met giftige of schadekijke stoffen, zoals boterbloem, taxus, zuring, vingerhoedskruit enz.
Vers fruit ( ook de schillen ) en verse groente ( koolbladeren, sla ) zijn nodig voor cavia's vanwege hun behoefte aan vitamine C. Cavia's gebruiken de voorpootjes niet als handen. Grote stukken groente kun je dus beter eerst wat kleiner snijden.
Verder moeten cavia's elke dag wat graan hebben ; een eierdopje haver per dag of gemengd graan.
Ook stukjes volkoren brood of tarwezemelen met gekookte aardappels ( met warm water tot een dik papje vermengd ) zijn goed.
In het algemeen worden de cavia's tweemaal per dag gevoerd. Restjes van de aardappels worden na een kwartiertje opgeruimd, anders wordt het te zuur.
De hoeveelheid water varieert nogal, afhankelijk van de hoeveelheid vers groenvoer.
Zorg dat de flesjes steeds met vers water gevuld zijn en maak de flesjes geregeld schoon, want er kan groene aanslag op vormen.

Verblijf.

De cavia heeft een goed en ruim hok nodig. Deze kun je bij de dierenwinkel kopen.
Op de bodem leg je een stel oude kranten met daarop een laag turfstrooisel of zaagsel.
In het verblijf komen dan nog hooi of stro om onder te kruipen : een drinkfles, voerbakje en een stuk hout om op te knagen.
Je kunt ook een buitenhok kopen. Het beste is als het hok uit twee delen bestaat. Het daghok met gaas aan de voorzijde kan tegelijk als voederplaats dienen.
Het nachthok vormt een donkere , beschutte ruimte voor de nacht en voor rustperioden overdag.
Er moet worden opgepast voor tocht en voor vocht. Daarom moet je het hok vrij van de grond op een verhoging van beton of bakstenen neerzetten. Het dak moet waterdicht zijn en bescherming bieden tegen inregenen.
Zo gauw de temperatuur daalt moet het hok binnenshuis of in een schuurtje worden geplaatst.
Een ren kan een omheinde ruimte vervangen als je de cavia's meer bewegingsmogelijkheden en gelegenheid om te grazen wil geven.
Een ren is alleen overdag te gebruiken. Een overdekt gedeelte aan de ren is nodig om de cavia's een schuilplaats te bieden bij een regenbui of temperatuursdaling.
In verband met een goede vertering van het voedsel moeten de cavia's een drinkgelegenheid hebben.

Hygiene.

Als de cavia's in een hok worden gehouden, dat dagenlang niet worden gereinigd begint het te stinken.De bodembedekking van turfstrooisel of zaagsel met stro is dan verzadigd van de urine en de uitwerpselen.
Een caviahok dat constant wordt gebruikt, moet ook dagelijks schoongehouden worden.
Dit houdt in : het verwijderen van uitwerpselen, het vervangen van de vochtige bodemlaag en het eventueel aanvullen van ligstro in het nachthok.
Verder moet je iedere dag hooi in het hok leggen, voer geven nadat het voerbakje verschoond is en het schoonmaken en vullen van de waterfles.

Vachtverzorging.

Voor ruwharige en langharige rassen is het schoonhouden en verzorgen van de vacht van bijzonder belang. De vacht wordt snel vuil en de haren kunnen dan aan elkaar gaan plakken.
Met een stijve borstel kun je losse haartjes, stengels, blaadjes en andere vuiltjes uit de vacht geborsteld worden.
Worden de dieren van jongsaf aan dagelijks geborsteld, dan raken ze er aan gewend.

De juiste manier van optillen en dragen.

Een stukje geschiedenis

Het konijn wordt in heel West-, Midden- en Zuid-Europa aangetroffen op elk terrein waarin hij holen kan graven. Hij heeft zich van het Middellandse Zeegebied uit verspreid en is in de middeleeuwen in Nederland en België ingevoerd. Het konijn kwam tot 1954 veel voor in zandstreken, bossen en duinen. Een virusziekte is er de oorzaak van dat het dier op vele plaatsen is verdwenen. Later is dat aantal weer toegenomen.

 Bekende rassen

- Vlaamse reus
- Pooltje
- Franse hangoor

Voedsel

Konijnen eten alleen plantaardig voedsel. Het zijn herbivoren. Je kunt ook veel kant-en-klare voedselpakketten kopen in de winkel. Een nadeel van het gemengde voer uit de winkel is dat het konijn er de lekkerste dingen uithaalt en de rest laat staan. Hierdoor eet het konijn erg eenzijdig. Konijnen die zwanger zijn hebben minimaal twee keer zoveel eten nodig als normaal. Je moet ze altijd zoveel geven als ze willen. Naast droge brokjes vindt een konijn hooi ook erg lekker. Niet alleen hooi is belangrijk maar ook water heeft een konijn heel veel nodig. Gemiddeld drinkt een konijn een tiende van zijn lichaamsgewicht per dag. Verder vinden konijnen vers groenvoer erg lekker. Bijvoorbeeld: peentjes, andijvie, boerenkool, peer en appel.

Ram of voedster

De mannelijke konijnen worden ram genoemd en de vrouwelijke konijnen heten voedster. Het uiterlijke verschil tussen beide konijnen ligt in de vorm van de kop en de rest van het lichaam. Bij de meeste rassen is de vorm van de kop iets breder en hij heeft iets dikkere wangen. De kop van de voedster is minder ontwikkeld en het lichaam van het vrouwtje is vaak wat langer. Verder zijn er ook nog wat karakterverschillen tussen beide konijnen. Normaal gesproken zijn de rammen wat feller. De voedsters zijn wat minder gauw boos. Alleen als ze drachtig (zwanger) zijn kunnen ze soms hard uitvallen.

Verzorging

Konijnen kunnen zowel binnen als buiten leven in een hok. Konijnen kunnen wel tegen kou maar niet tegen tocht, nattigheid, felle zon en vrieskou. Je kunt dus beter je konijn in de winter in een schuur zetten waar het niet zo koud is. Je moet het konijn nooit vanuit een koude schuur zo bij de warme kachel zetten want de kans is groot dat hij het dan niet overleeft.
Konijnen kunnen ook makkelijk binnen leven. De dieren zijn erg schoon en verspreiden geen nare luchtjes. Als je de kooi maar op tijd schoon maakt. Je kunt het konijn zelfs los laten lopen in de kamer als je de kamer maar konijnvriendelijk maakt. Dus elektriciteitsdraden en giftige kamerplanten aan de kant!
Konijnen zijn uitzonderlijk zindelijke dieren. Het is overbodig om ze in bad te doen. Je moet je konijn iedere week even borstelen. Dit is goed voor de bloedsomloop van het konijn en de oude haren worden verwijderd. De tanden van het konijn groeien altijd door en ze moeten dus af kunnen slijten. Het beste is veel hooi, hard brood en takken waarop ze kunnen knagen. Te lange tanden hinderen het konijn bij het eten. De nagels van het konijn moet je elke 2 a 3 maanden laten knippen door de dierenarts.

Hoe moet ik mijn konijn optillen en dragen?

Heel vaak als mensen een konijn optillen doen ze dat verkeerd. De goede manier is het konijn met de rechterhand stevig vastpakken aan het rugvel achter de schouderbladen, tegelijkertijd met de linkerhand ondersteunen. Je moet het dan zo op je arm zetten dat een hand op de nek blijft rusten. Zo kun je een konijn altijd vastpakken. De foute manier is het konijn als een teddybeer onder de arm vast te klemmen. Het is heel gevaarlijk om het op deze manier te doen omdat je zo de ribben en de ingewanden van het dier in kan drukken. Als het konijn dan ook nog gaat spartelen, kan het uit je arm glijden en op de grond vallen.

ik heb self ook een konijn, het is een mannetje..